| ||||||
|
جنبش مشروطیت / روزنامک
در دور دست ِ آسمان، دنبال ِ یک تصویر قرمز شدن در یک غروب ِ خسته ی ِ دلگیر با شب نشستن، در کنار ِ آتشی کم رنگ مثل ِ همیشه خواندن از فردای ِ بی آهنگ خاکستر ِ ذهنش از این هم سردتر می شد پاییز ِ دنیای ِ خیالش زردتر می شد غمگین تر از هر قلب ِ ناخشنود ِ نا آرام از اشک هایی گم، میان ِ دوش ِ یک حمام رفتن هزارن بار در تاریخ ِ بی اِسناد اول شدن ها در حیاطی خالی از فریاد ضربه به توپی در میان ِ کودکی ها زود زیباترین گل ها به دیواری که تنها بود رفتن به رویاهای ِ خود با قصه های ِ شب بیداری از اشباح و کابوسی درون ِ تب از می رسیدم با دویدم در مسیری گرد خوشحالی اش از خواندن ِ مستانه ی ِ یک ورد رنجیدن از هفده، میان ِ دفتر ِ دیکته حفظیدن ِ جغرافیا با آن همه نکته در زخم هایش گاه گاهی زندگی می کرد اما نمی فهمید چیزی هم نمی شد سرد سهمش فقط هیچیدن از امروز در حتمن هر روز، قولی تازه تر: من می توانم، من یاد از جوانی ها و رویاهای ِ بی کنکور سیلیدن ِ کوه ِ کتاب از خواب ِ یک مغرور شب ها گذشت و هی گذشت و اتفاقی نیست حالا برایش زندگی یک چیز ِ بی معنی است ته می کشد "من می توانم" های ِ رویایی من قهرمانم در حیاطی کنج ِ تنهایی + دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387 |
|
| ||||||
